شنبه ، 28 مرداد 1396
 
 
توقف
منوی آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی
تاریخچه آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی


 

تاریخچه:

 

 

این مجموعه در حدود 700 سال قبل باغ بزرگی به نام اسفریس بوده است که شیخ صفی در بخشی از باغ به ارشاد و تدریس مریدان خود می پرداخت و تا حیات شیخ صفی به عنوان یک مجموعه خانقاهی مطرح بوده و پس از وفات وی در سال 735 ه.ق به وسیله فرزند وی صدرالدین موسی با ساختن یک برج مقبره ای به نام الله الله در محل دفن وی پایه گذاری شد و سپس در طول حکومت شاهان صفوی بخش های الحاقی به مجموعه قبلی اضافه شد. به طوریکه این مجموعه به مقبره خانوادگی خانقاه صفوی از جمله زن ، فرزندان ، نوادگان و تنی چند از افراد صاحب مقام ، همچنین شاه اسماعیل تبدیل شده و در حال حاضر به عنوان یک مجموعه آرامگاهی محسوب می گردد. این اثر با دارا بودن بناهایی از سال 735 تا 1038 ه.ق به عنوان یک کلکسیون معماری، تزیینات معماری، کاشیکاری، پرحجم معرق، نقاشی دیواری، صندوق های قبور منبت و مشبک کاری شده ، دربهای نقره ای و تالار چینی خانه و .... بیانگر شکوه معماری مذهبی از دوره ایلخانی تا صفوی مي باشد.

بناهای موجود بقعه عبارتند از  :

1)      دروازه اصلی یا سردر بزرگ

2)      حیاط بزرگ یا حیاط باغ

3)      سر در شاه عباسی ( درگاه معلی )

4)      صحن اصلی

5)      چله خانه جدید

6)      بنای معروف به جنت سرا

7)      بنای معروف به دارالحدیث

8)      تالار دارالحفاظ

9)      مقبره شیخ صفی معروف به گنبد الله الله

10)   شاه نشین

11)   عمارت چینی خانه

12)   حرمخانه ( آرامگاه محیی الدین محمدو.... )

13)   آرامگاه شاه اسماعیل اول ( گنبد شاه اسماعیل )

14)   محوطه معروف به شهیدگاه

15)   مجموعه آثار کشف شده در سالهای اخیر و...